TAVSİYE

Sizi derdini paylaşacak kadar yakın gören biri size içini açtığında ona “benim de” diye başlayan cümleler kurarak kendi sıkıntılarınızı anlatmayın. Keşke daha önce konuşsaydınız, madem siz de içinizi dökmek istiyordunuz. Şimdiye dek yapmadıysanız şimdi hiç sırası değil emin olun.

Dinlemek çok zor olmasa gerek. Gözünün içine bakarak dinleyin. Belki anlattığından fazlasını hissediyor ama kolay değil kendini açık bir kitap gibi ortaya koymak.

Gözünün içine bakın, anlattığından fazlası varsa oradan anlaşılır, anlattıklarından fazlasını gözlerinden dinleyin. İnsan en çok anlatamadıkları duyulsun istiyor, dile gelmeyeni duyun.
Anlattıklarını, dinlediklerinizi ve duyduklarınızı anlamaya çalışın.

“Anlaşılmak” şifadır.

Konu üzüntü veya hayal kırıklığı ise…Teselli etmeye çalışmayın, n’olur! O teselli sözcükleri zaten ezberinde karşınızdakinin.

Yaptığı bir şeyden pişmansa eğer yargılamayın. Bırakın önce yüklerinden kurtulsun, hafiflesin. Varsa söyleyecekleriniz biraz erteleyin. Şimdilik sadece “hepimiz insanız” deyin, “insanız ve hatalardan ibaretiz.”

Kendini bir çıkmazda hissediyor olabilir. Çıkmazda yanınızda biri olması, çıkmazda ve yalnız olmaktan iyidir, ”elimden geldiğince yanındayım’ demeniz yeter.

Sizi derdini paylaşacak kadar yakın gören biri size içini açtığında sadece anlamaya çalışın ve yanında olun. Sizi anlayan ve size yanınızda olduğunu hissettiren biri varsa da ona sımsıkı sarılın. Hemen şimdi…