Böyle zamanlarda beni çağırıyor Duyuyorum Yorgun olduğumu, koynunda dinleneceğimi biliyor "Gel" diyor Israrsız bir teklif Zamansız bir davet bu Kadim dillerden birinde söylenen yas şarkısını bölen ferah bir fısıltı  Gidebilsem Tuttuğum nefesi usulca bırakırım belki  Bir kurşun kalem ucuyla yaptığım kazıyı denizin kenarında sonlandırır Uzun zaman sonra içime sinen bir şey yazarım  Derinleşen uçurumları kapamanın sırrını gün batımına sorarım O çınar ağacının altında oturur Uzun uzun susarım  Birazını şifalı serin sularına, birazını bir zeytin ağacının altına bırakırım üzerimize yağan haksızlıkların Bunca şey olmadan önceki beni belki hatırlarım Kendimden eksilenleri geri alır, kendime gelecek günler için umut bırakırım Yarım bıraktığım bir kitabı bitirip yarım bıraktıklarımla barışırım Mühürlenmiş bir acının mührünü kırar…