-
METRUK
Sen yoktun, ben İkimizden metruk bir şehir kurdum Bir kış boyu her gece Farklı sokağında uyudum Uyandım, kayboldum Uyandım, kayboldum Not: Edebi Dergi Nisan sayısında yayınlanmıştır. Photo by Jay Vulture.
-
YENİDEN
"Biz kırıldık daha da kırılırız Ama katil de bilmiyor öldürdüğünü Hırsız da bilmiyor çaldığını" diyor Yarımada'da Cemal Süreya. Daha ziyade kırıldım sanıyorum ama yeri geldi hırsız da oldum ve kimbilir belki katil de. Fakat bilmeyen olmadım hiç. Çaldığımı da öldürdüğümü de bildim. Bilerek yapmadım ama yaptıktan sonra fark ettim. Acısını çektim, pişmanlığını yaşadım, gözyaşını döktüm. Muhattabından özrünü, Yaradan'dan affını diledim. Pişmanlığım bir yaraya merhem oldu mu bilmem ama olsun istedim. Ne yaşarsak, ne kadar güzel yaşarsak yaşayalım perde kapanmadan önceki son sahne ile mühürlenir tüm oyun. Sahici bir farkındalık, samimi bir özür, içten bir pişmanlık oyunun devamına yeterli olamasa da senaryoyu zihnimizde geriye dönük tekrar kurgulamaya, anıları nizami, insanları güzel…
-
Bana doğru…
Her gün şeyhine giden bir derviş varmış. Bir gün: "Efendim, kırk yıldır her gün size geliyorum." demiş. Şeyhi de demiş ki: "Ah evlat! Keşke kırk yıldır her gün bana geleceğine, bir gün de kendine gideydin." Uzunca zaman "kendine gidemeyenlerle" meşgul olmuşum. Biri yolu kendi bulur umuduyla sabırla beklemişim, bir diğerinin uzattığını zannettiğim elinden tutup yolculuğuna eşlik etmek istemişim, birine hiç dinlemediğini ya da anlamadığını çok geç fark ettiğim ipuçları fısıldamışım. Aynı yerde duralım, aynı manzaraya bakalım diye yola niyet etmemişleri çekiştirip yorduğum da olmuş, acemisi olduğum sokaklarda kendi yükümden fazlasını taşıyıp yorulduğum da... Ben kendime yaklaşmak için yorulmalıymışım zira. Heveslerimin ve haddinden fazla iyi niyetlerimin sivri köşelerini törpülemeli, aklıma düşen…
-
MÜMKÜN
Denemek Ve yanılmak Ve yenilmek Aramak Ve kaybolmak Yanıldığında ve kaybolduğuda Kendine dair umutları taze tutmak Duygularına sırt çevirmemek Onların esiri olmamak Masum değilse de temiz kalmak Hislenmeyenle Kendi duygularının küskünleri Senin duygularının suskunlarıyla vedalaşmak Güzel vedalaşmak Sevmeyene saygı duymak Saygı duymayanı kalbimize sığdırmaya uğraşmamak Kendine sadık olmak Işığına sahip çıkmak Şiirle ve çiçeklerle Şiir gibi ve çiçek gibi yaşamak Mümkün...
-
İKİ
Bu sabah özleyerek uyandım Aklımda sana dair cümleler Belli ki merak etmişim Uyumamışım da sanki Gece boyu bir sevdayı sırtlamış İkimizin yerine de özlemişim.
-
GİDERSE
Biri gelir Sana seni fısıldar Kim olduğunu anlatır Gider belki Kim bilir Belki kalır Giderse Sana seni bırakır Şiir bırakır Hasret bırakır Yarım bırakır.
-
AYNA
Boydan bir ayna Uzun uzun bakarım Senin bende bulduğuna Seninleyken olduğuma Yokluğunda Senden bana kalana Benden geri kalana Not: Kara Yılkı dergisi 18. sayıda yayınlanmıştır.
-
YÜZLEŞME
Sevmek, çok sevmek yetmiyor. Hiç bırakmamak üzere tuttuğumuz elleri bırakıyor, beraber yaşlanmak üzere çıktığımız yollardan, verdiğimiz sözlerden dönüyoruz. Bazen hayat yoruyor…Bizi, ilişkilerimizi. Aramızdaki bağları zayıflatıyor, koparıyor ve sevgi de tükeniyor. Kimi zaman da sevgi her şeye rağmen olanca güzelliğiyle direniyor. Peki yetiyor mu? Zamanla arkadaşlıktan, dostluktan, sevgili ya da eş olmaktan anladıklarımız ve beklentilerimiz değişiyorsa…Ortak hayaller kuramıyor, birbirimizin hayallerini paylaşamıyor, birbirimize cesaret vermiyor, veremiyorsak…Birimiz diğerinin kırgınlıklarını ya da ışıldayan taraflarını görmezden geliyorsa… ”Mış gibi” yapıyorsak…Ya zaman içinde yakınlaşacağımıza yabancılaşıyorsak…Çok seviyor olsak da yetiyor mu mutlu olmaya? Yetmiyor! Pek çok ilişki ezberden yürüyor. Çoğumuz ilişkilerimizde mutlu olup olmadığımızı bile sorgulamaya korkuyoruz. En zoru insanın kendisiyle yüzleşmesi., mutsuz olduğunu ve mutsuzluğunun sebeplerini…
-
HAYDİ
Haydi gel. Gidelim... Boğaz bizi bekliyordur şimdi Masamızı ayırttım çoktan, deniz kenarından Günün en güzel saatlerini kaçırmadan gidelim Gün batmadan birer duble içelim Ben yüzümü Arnavutköy'e dönerim Sen güzelim köprüyü izlersin Bilirsin ben balıkçı teknelerini köprüden çok severim. Karşı kıyıyla aramızda balıkçı teknelerinin kayıtsız mütevaziliği Başıboş süzülen martıların çığlıkları Ve deniz... Deniz mavi, deniz gri ve lacivert deniz Gökyüzü tenha, gökyüzü açık Bulutları kadehlere sığdırmışız Masada kavun, peynir Gerisi bence önemsiz İkinci dubleyle üçüncünün arasına İnce belli bardakta çay sıkıştırmışız. Elim usulca eline uzanmış Koskoca bir mevsim bu hayalle avunmuşuz Geceye lacivert inmeden gidelim haydi Zamandan azade bir geceye gidelim Çocuk olalım Aşık olalım İstanbul gibi sonsuz olalım. Ezgi Balaban
-
TESELLİ
Gözlerimdeki hüznün sesimdeki kederin sebebini uzaklarda arıyorsunuz Oysa ki siz susturana kadar epeyce anlatmıştım Hoşunuza gitmeyenleri görmezden gelmekte ne kadar da ustasınız Anlattıklarımı yok sayıp kendinizce münasip sebepler yakıştırdınız. Şimdi o yakışıklı dertleri teselliye uğraşmaktasınız Beni içimde kanamaktan yorulmayan bir yara Ve münzevi bir ağrı ile Uzaklarda yapayalnız bıraktınız. Ezgi Balaban
