Kalbimden…

Hesapsız davranışlara,

“İçimden geldi”lere, 

“Sesini duymak istedim”lere,

Aklımızdan geçtikleri her sefer kalbimizin yerini hatırlatanlara, 

Aklımızdan geçtikleri her sefer burnumuzun direğini sızlatanlara, 

Kaçmadan kovalayanlara, 

Kaçmayacak cesareti olanlara,

Eline bir buket mevsim çiçeği alıp kapının önünde bekleyen kadınlara, 

İsimlerin sonuna eklenen iyelik eklerine, “benim” olanlara, ait olduklarıma,

Gecenin bir yarısı ya da sabahın köründe, çok önemli bir işin tam ortasında, çok meşgulken veya çok yorgunken, her koşulda ve her daim varlığınızla mutluluk getirdiğinizi hissettirenlere, 

“Biricik” hissettirenlere,

Zaman koyu kıvamlı bir sıvı olup akmakta zorlandığında zamanı seyreltenlere, 

Hayat bir dala takılmış ipek şal gibi bir acıya sabitlendiğinde, dala da ipek şal kadar hürmet edenlere, “geçecek” diyenlere, geçeceğine inandıranlara, Hatalar 17 yaşa öyķündüğünde 18 yaşın mumlarını beraber üflemeye hazır olanlara,

Klişelerin ve ön yargıların ses geçirmez duvarlarına hapsolmayanlara,

İnsan gibi muazzam bir değişkeni olan denklemlerin tek bir sonucu olamayacağını bilenlere, kabullenenlere,

İnsana dair formülleri reddedenlere,

Ezberden yaşamayanlara,

Keskin hançerlerin açtığı yaraların, hançer nezaketle ve gerçeklerle bilenmiş ise izsiz iyileşeceğine

Ve samimiyete inanıyorum

Tüm kalbimle…