Birkaç seferdir annem her aradığında Göztepe sabit pazarda olduğumu ve hemen her gün işten sonra kısacık da olsa buraya uğradığımı fark ettim. Mecbur kalmadıkça başka yerden alışveriş yapmıyor, buraya gelmeyi bir zorunluluk olarak görmüyor, hatta haydi çekinmeden söyleyeyim, bildiğiniz seviyorum. Aklımda bir şey olmasa da pazarın içinde dolaşırken bir şeye heves ediyorum, mesela yufkalar yufkacının elinde ipek kumaşlar gibi dalgalanınca birden çocuklara sigara böreği yapmaya karar veriyorum ya da turşu kavanozlarındaki hint düğünlerini andıran renk cümbüşü erik turşusunu ne kadar sevdiğimi aklıma getiriveriyor. Daha dün roka-tere aldığım yeşillik tezgahının sahibi beyefendi alacak bir şeyim olmadığını bilse de geçerken muhakkak hatırımı soruyor, ayaküstü laflıyoruz, memleketten yana ortak dertlerden konuşuyor, halimizin nereye…