SENSİZLİĞİM
Bir çocuğun üşüyen elleri sensizliğim Kime yazıldığını bilmeyen şiir Sensizliğim araf Nasıl örtüneceğimi bilmediğim bir kara çarşaf Bir kalıp zaman sensizliğim Günlere, haftalara ayrılmayan Bir gardiyan, iyi halden anlamayan Hasretinde kaybolduğum her gece Sonu sana çıkan bir tünel sensizliğim Harflerini kaybetmiş dilsiz bir alfabe Kalabalık şehirde ıssız köşe Bir dua sensizliğim Sonunda amin diyemediğim.
