İçimde, sol yanıma doğru
Bitmek bilmeyen bir tadilat
Duvarlar ördüm önce, seni dışarda tutsunlar diye
Dayanamayınca hasrete kapılar açtım
Geçmeyeceğini bile bile
Gelirsin diye korkup asma kilitler taktım
Gelirsin umuduyla şiirden anahtarı üstünde bıraktım
Pencereler
Uzaktan da olsa seni göstersinler
Kalın, koyu perdeler
Beni gece gibi örtseler
Yollar açtım bana gelmeni umarak
Hiç işaret koymadım izimi bulmandan korkarak
Bir fırça alıp özlemini renkten renge boyadım
Sonunda yine yokluğunun karanlığına sığındım
İçimde bir tadilat, sol yanıma doğru
Bir türlü bitmek bilmiyordu
Usta da zaman da yoruldu.
