Yaz gelecek… Kimse bilmesin, keşfetmesin diye dua ettiğim, her sokağını, her koyunu, tüm kumsallarını ve hatta her kum tanesini sahiplendiğim, benim sandığım, denizini ”evim” saydığım o küçücük Ege kasabasına gideceğim. Rıhtımdaki çocuktan bol baharatlı midye dolma alacağım, yanına fazladan limon. Bütün telaşları ve yapılması gerekenleri kalabalık şehirlerde bırakıp torbayı elimde sallayarak yavaş yavaş yürüyeceğim. Saçımda tuzlu bukleler, yüzümde güneşin pembe izleri…Üstümde tişörtüm, kot şortum, terliklerim; yani bütün yaz ihtiyacım olan her şey:) Her adımda önünden geçtiğim kafelerdeki mazime gülümseyeceğim, dostlarıma…Efsane 98’e selam göndereceğim. Kafelerden birinde durup soğuk bir bira alacağım. Kafelerin bitimindeki parkın denize bakan tarafındaki duvarlardan birinin üzerine oturup yüzümü eşsiz denizine döneceğim. Güneş henüz düşmeye başlamamış olacak. Gözümü…